Monique.

Mój brat sie wystawia.

Czyli krótki post o jego działalności. Jak już zapewne wiecie, mój brat jako jedyny w rodzinie rozwinął na tyle swoje umiejętności, że słowo "artysta" (którego nienawidzi) stało się praktycznie jego etykietką. Ciężko pracował by znaleźć się na obecnej pozycji i co lepsze, cały czas prze do przodu ;) Dowodem jest obecny post, którego głównym tematem jest jego solowa wystawa w Newcastle w Galerii The Outsiders, filii londyńskiej Galerii Lazarides.

Post zawiera dużo zdjęć więc chętnych zapraszam dalej ;)

Vicky

Natalie

Kathy zwana Pati

Czyli kolejna brązowa panna (w sumie bardziej beżowa), robiona na zamówienia pewnej przesympatycznej osoby, z którą jednak mamy odmienne zdania na temat imienia ;)  Ponieważ dla mnie to nieznaczący szczegół, jak dla mnie może zostać i Pati :)

Wzorowana na Pauli więc i imię musi się zgadzać ;) Tym razem dorzuciłam ciut więcej ściąganych dodatków. Skarpeciochy są również usuwalne czego niestety nie uwieczniłam na zdjęciach. Wyszła gigantyczna! Zazwyczaj moje lalki mają ok. 38-39 cm wysokości. Tutaj mamy 45 cm - powiecie "Niewielka różnica". Sęk w tym, że automatycznie cała jest większa ;) Na tle moich poprzednich lalek wypada naprawdę duuuża :) Może jeszcze uda mi się uwiecznić to na fotkach.

A teraz troszkę prywaty. Przeglądając zdjęciowe zbiory mojego synka, natrafiłam na dawno już zapomniane przeróbki wykonane przez mojego brata i bratową. Swego czasu były to moje ulubione ;) Człowiek dopiero w takich momentach uświadamia sobie jak ten czas leeeeci!

Do miłego dziewczyny!

Pled

Cicho było bo się robiło ;) A dokładniej już drugi z większych projektów. Tym razem nie dla byle kogo bo dla mojej mamy. Co można podarować na urodziny osobie, która jest w stanie sama zaspokoić swoje mniejsze czy większe potrzeby? Coś, czego sama nie zrobi lub nie dostanie (chyba, że tanią imitację z chińskiej, masowej produkcji). Pledzik!! Córa zatem się wzięła do pracy co by mama jeszcze tej zimy mogła się grzać. Kolor przewodni - róż. Cóż, o gustach się nie dyskutuje :)

Parametry techniczne:

• wzór: Ripple Afghan by Project Linus
• włóczka: Stylecraft Special DK;
• szydełko 5 mm;
• start 336 oczek łańcuszka;
• wymiary: 120 x 160 cm;
• zużycie włóczki: ok. 13 motków, każdy po 100g / 295 m;
• czas wykonania: 2 tygodnie, łącznie ok. 100 godzin

Jako "gratis" poczyniłam również torbę dzięki której upewniłam się, że z aplikacjami to ja jeszcze muszę poćwiczyć ;)

Prezencik już wręczony, buzia się uśmiechała więc mam nadzieję, że trochę posłuży!

Dziękuję Wam jednocześnie za wszelkie życzenia powrotu do zdrowia! Pomogły!! ;) Witam wśród żywych! ;) :*

Świętujemy urodzinki!

Tzn. wy świętujecie, ja  przełożę to chyba na inny termin. Wyniki podaję szybciutko i równie szybko wędruję pod kołdrę (tak, zaraza znów trwa... ehh...). Dziękuję Wam moje wierne czytelniczki za udział w zabawie! Wiecie, że najchętniej lalę dałabym każdej z Was! A może podzielimy obecną na 63 części? :D

Nie przedłużając, pan Random.org zdecydował, że swój nowy dom panna znajdzie pod nr:

Pod tymże numerkiem plasuje się darsi z Kolorowego Zacisza. Serdecznie gratuluję! I czekam na maila z namiarami do siebie.

Pozostałym dziewczynom jeszcze raz dziękuję za zainteresowanie i tyle miłych słów! Jesteście nieocenione!

No koniec zaśpiewajmy chórkiem....

STO LAT, STO LAT... ;)

Co mają wieloryby do ciuchci?

Torbę! Powstała pod wpływem chwili. "Sekundy", które wystarczyły na jej wymyślenie równają się z czasem, po którym stwierdziłam, że wstępne założenia nie miały nic wspólnego z efektem końcowym. Moja ocena (w skali 1-5) sięga 2... Front najchętniej cały bym spruła, w ogóle mi się nie podoba :/ Przed destrukcją jednak ocalił ją  mój synek, na którego ciuchcia wywarła niemałe wrażenie (wprost proporcjonalne do mojego niezadowolenia). Tak więc torba na dzień dzisiejszy zostaje z nami a w tygodniu wędruje z małym do przedszkola - mam nadzieję, że nie przyniesie (/nie przyniosę) mu wielkiego wstydu...

Info - zabawa urodzinowa:

Nie musicie pytać mnie o pozwolenie na wzięcie udziału! :) Jesteś tu? Chcesz zostać na dłużej niż tylko "Candy"? Zapraszam!

To, że oglądacie mojego bloga bez zostawiania komentarzy rozumiem bardzo dobrze, gdyż ja sama często tylko skrycie podziwiam czyjeś prace - faktycznie, ile można pisać to samo :) W takich przypadkach przydałby się przycisk "Like it" :D Choć z drugiej strony, każde słowo czyta się z wielką radością i chiałoby się więcej i więcej!

Do miłego!